กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ตอนที่เฉียวเนี่ยนรู้สึกตัว เธอก็กลืนเชอร์รี่ทั้งลูกลงไปพร้อมเมล็ดแล้ว
พอได้สติกลับมา ใบหน้าของเธอก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
“หวาน”
เสิ่นเลี่ยละสายตา มือใหญ่ที่เพิ่งป้อนเชอร์รี่ให้เธอหยิบขึ้นมาอีกลูกแล้วใส่เข้าปาก ก่อนพูดว่า “ผมก็คิดเหมือนกัน”
แววตาของเฉียวเนี่ยนชะงักไป
ภาพนิ้วมือของผู้ชายที่กดผ่านริมฝีปากเมื่อครู่นี้พลันผุดขึ้นมาในหัวอย่างไม่ทันตั้งตัว
เธอรีบดึงความคิดกลับมา
“ยังจำเฉินเฟิงที่ช่วยเอาเงินคืนให้คุณครั้งก่อนได้ไหม?”
จู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนหัวข้อสนทนา ทำให้เฉียวเนี่ยนตั้งตัวไม่ทันเล็กน้อย
เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา เสิ่นเลี่ยเอนหลังพิงอย่างสบาย ๆ มองเธอแล้วพูดว่า “ครั้งก่อนที่บ้านเขา ผมไม่มีเวลาบอกคุณเรื่องที่คุณเผลอดื่มจนเมา เขารู้สึกผิดอยู่บ้าง เลยให้ผมช่วยพูดดี ๆ แทนเขา”