กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวเนี่ยนยืนนิ่งด้วยความงุนงง ทั้งที่เป็นเพียงคำสองคำ แต่เธอกลับอ้าปากแล้วหุบลงอยู่หลายครั้ง
“พี่เสิ่น… เรียกแบบนี้ได้ไหม? ฉันเห็นทุกคนเรียกคุณแบบนี้” หลังพูดจบ เฉียวเนี่ยนก็ไม่ค่อยกล้าสบตาจริงจังของเขา เธอก้มตาลงแล้วพูดว่า “ยังไงคุณก็อายุมากกว่าฉัน เรียกชื่อคุณตรง ๆ ก็ดูไม่ค่อยสุภาพ”
เสิ่นเลี่ยมองเธอครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “ตามใจเธอ”
เฉียวเนี่ยนเกาแก้ม พลางชี้ไปทางลานบ้านด้านหลัง “ถ้าอย่างนั้น… ฉันกลับก่อน”