ตอนที่ 49 เลิกเรียกฉันว่าพี่ใหญ่ได้ไหม

เฉียวเนี่ยนไม่ยอมฟัง เสิ่นเลี่ยขมวดคิ้วครู่หนึ่ง กดมือเธอไว้แล้วดึงอีกครั้ง แต่ดึงไม่ออก เสิ่นเลี่ยจึงขึ้นรถไปในท่านั้นเอง ทว่าความเงียบก็คงอยู่ได้ไม่นาน ก็ถูกฝูงคนทำลายลงในเร็ววัน

เสียงกรีดร้องของผู้ชายทำให้เฉียวเนี่ยนสะดุ้งเฮือก รู้สึกตัวขึ้นมาในชั่วพริบตา เพียงเงยหน้ามองก็เห็นนอกรถ ผู้ชายขี้พนันคนหนึ่งกำลังโดนฝูงคนรุมทุบตี ส่งเสียงร้องโหยหวน

ส่วนครึ่งตัวของเธอนอนทับอยู่บนตักเสิ่นเลี่ย เขาขมวดคิ้วมองข้างนอกด้วยสายตาเย็นชา

เฉียวเนี่ยนมึนงงไปทีหนึ่ง เธอจำได้แค่ว่าตอนอยู่ในห้องเล็ก ๆ ห้องนั้น รู้สึกหิวน้ำนิดหน่อย เห็นบนโต๊ะมีน้ำก็เลยดื่มไปสักหน่อย

จากนั้นหัวก็เริ่มเวียนตุ้บตั้บ ต่อมาเหมือนจะไปหาพี่ใหญ่ แล้วก็ยังฝันไปความฝันสั้น ๆ อีกเรื่องหนึ่ง