ตอนที่ 42 เธอสำคัญกว่าเฉียวเนี่ยน

“พี่เสิ่น!” เสิ่นอี้เพิ่งเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเรียกด้วยความประหลาดใจ

เขาหันไปมองตามเสียง พอเห็นว่าเป็นสวี่ซิ่วซิ่วก็ชะงักไปเล็กน้อย “ซิ่วซิ่ว ทำไมเธอมาอยู่ที่นี่?”

สวี่ซิ่วซิ่วขอบตาแดงเรื่อ หลายวันมานี้เธอดูซูบเซียวลงมาก เดิมทีก็ผอมอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งดูเหมือนแค่ลมพัดมาก็ปลิวไปได้ เธอยืนรวมอยู่กับคนที่ถูกเลิกจ้างเหล่านั้น

เมื่อได้ยินเขาถาม เธอก็กัดริมฝีปากก่อนพูดว่า “น้องชายฉันก็เป็นหนึ่งในคนที่ถูกโรงงานอาหารเลิกจ้าง เลยแวะมาดู พี่เสิ่น เรื่องนี้พอจะแก้ไขได้ไหม? น้องชายฉันจะกลับไปทำงานไม่ได้อีกแล้วใช่ไหม?”

จะว่าไปสวี่ซิ่วซิ่วก็โชคร้ายเหมือนกัน เพราะเรื่องที่หอพัก เสิ่นอี้จึงพาเธอไปพักที่โรงแรม