กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวเนี่ยน “…” จะไม่เหมือนได้อย่างไร ก็นั่นน้องชายแท้ ๆ ของเสิ่นเลี่ย
เธอพูดว่า “เรื่องโรงงานปลดพนักงาน ฉันได้ยินมาตั้งแต่หลายวันก่อนแล้วค่ะ เหมือนว่าจะเพิ่งเริ่มหลังจากเปลี่ยนผู้อำนวยการโรงงานคนใหม่”
เฉินอู่ถามเธออย่างประหลาดใจ “คุณรู้ได้ยังไง?”
“พ่อแม่ฉันทำงานอยู่โรงงานแปรรูปข้าง ๆ ได้ยินคนในนั้นพูดมาค่ะ”
แววตาเฉินอู่เป็นประกายขึ้นมา เขารีบพูดทันที “ไป ๆ พวกเราไปคุยกันทางโน้น”
เสิ่นเลี่ยยกมือขวางตอนเขาจะคว้ามือเฉียวเนี่ยน เฉินอู่เห็นแล้วก็รู้สึกแปลกใจ “ปกป้องกันขนาดนี้ คนไม่รู้คงนึกว่าเป็นเมียนาย”
คนคนนี้พูดจาไม่ยั้งปากเลยจริง ๆ เฉียวเนี่ยนคิดว่าเขาคงเผลอไปล่วงเกินคนอื่นได้ง่ายมาก