เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“โอ้โห ยังรู้จักกลับมาด้วยเหรอ กลับมาได้จังหวะพอดีเลย!”
เสียงถากถางของแม่เสิ่นดังลอยมา
เสิ่นอี้ยืนอยู่ด้านหลังแม่เสิ่น เขาขมวดคิ้วถามอย่างไม่พอใจ “เมื่อคืนคุณไม่กลับมาทำไม?”
เดิมทีเขาคิดว่าเฉียวเนี่ยนแค่เบื่ออยู่บ้าน จึงออกไปเดินเล่น
เขาจึงรอเธออยู่ที่บ้านมาตลอด
แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะรอทั้งคืนก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอ
สีหน้าของเขาจึงดูไม่น่ามองนัก
หรงหรงกอดขาแม่ไว้ด้วยความหวาดกลัว คนที่หนูเกลียดมารวมตัวกันครบแล้ว
“มีอะไร?” เฉียวเนี่ยนไม่สนใจคำถามของเขา แต่หันไปถามแม่เสิ่น
แม่เสิ่นแค่นหัวเราะ “เรื่องของเธอ ลูกชายฉันเล่าให้ฟังหมดแล้ว เธอเองไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับลูกชายฉัน งั้นเธอก็อยู่บ้านตระกูลเสิ่นของเราไม่ได้แล้วสิ เห็นแก่ที่เธอรอลูกชายฉันมาหกปี ฉันจะให้เวลาเธอหนึ่งวัน รีบเก็บของกลับบ้านเดิมฝ่ายหญิงไปซะ เรื่องที่ผ่านมา ฉันจะไม่ถือสา!”