ตอนที่ 32 สวมบทเถ้าแก่

เฉียวเนี่ยนส่ายหน้า “ตอนนั้นฉันหมดสติไป เลยไม่รู้ว่าใครช่วยฉันไว้”

หลิวเจาตี้ร้องเอ่อออกมาแล้วโบกมือ “งั้นฉันยิ่งไม่รู้เลย ตอนนั้นพอเห็นเธอตกน้ำ ฉันก็รีบวิ่งออกไปตะโกนเรียกคนมาช่วยทันที เพิ่งวิ่งออกไปก็ได้ยินเสียงคนกระโดดลงน้ำแล้ว แต่ฉันอยู่ไกลเกินไป มองไม่ชัดว่าเป็นใคร เห็นแค่ว่าเขาวางเธอลงบนพื้น ทั้งลูบทั้งจูบ”

คำบรรยายของเธอยังคงชวนให้เข้าใจผิดได้ง่ายเหมือนเคย เฉียวเนี่ยนกระตุกมุมปาก “แล้วคนคนนั้นมีลักษณะเด่นอะไรบ้าง?”

หลิวเจาตี้ลองนึกอย่างละเอียด เรื่องผ่านมาตั้ง 6 ปีแล้ว เธอจะจำได้ชัดเจนได้อย่างไร จึงตอบอย่างคลุมเครือว่า “เป็นผู้ชาย”

เฉียวเนี่ยน “…”