กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เฉียวเนี่ยนรอจนคนคนนั้นเดินจากไปแล้ว จึงหันมองเสิ่นเลี่ย
เมื่อสบเข้ากับสายตาของเขา จู่ ๆ เธอก็รู้สึกผิดขึ้นมา จึงรีบอธิบายว่า “พี่ใหญ่ เมื่อกี้ฉันแค่ยกตัวอย่างเปรียบเทียบ ไม่ได้คิดแบบนั้นจริง ๆ!”
เสิ่นเลี่ยเอ่ยถามอย่างใจเย็น “มาทำไม?”
“ร้านตัดสูทโทรมาบอกว่าสูทของพี่เสร็จแล้ว” เฉียวเนี่ยนยกถุงในมือขึ้นเล็กน้อย ทักทายหวังเฉียงที่เพิ่งกลับมา จากนั้นจึงปล่อยมือยัยหนูที่กำลังร้อนใจ