ตอนที่ 17 เธอรังเกียจฉันกับเสี่ยวเหว่ยแล้วใช่ไหม

สวี่ซิ่วซิ่วสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็กและรองเท้าหนังคู่เล็ก ผมถักเป็นเปียสองข้างปล่อยลงมาข้างตัว ดูสดใสอ่อนเยาว์ ไม่เหมือนคนที่เคยคลอดลูกมาแล้วสักนิด

แม้จะคาดไว้แล้ว แต่เธอก็ยังอดแค่นหัวเราะออกมาไม่ได้

สายตาของเสิ่นอี้จับอยู่ที่สวี่ซิ่วซิ่ว แววตาเหม่อลอยไปชั่วขณะ ราวกับตกตะลึงในความงามของเธอเหมือนเมื่อแรกพบ

กระทั่งได้ยินเสียงแค่นหัวเราะของเฉียวเนี่ยน เขาถึงได้สติกลับมา

เขาถอนสายตากลับอย่างเก้อเขินเล็กน้อย

ด้วยกลัวว่าเฉียวเนี่ยนจะเข้าใจผิด เขาจึงรีบอธิบาย “เธอวางใจเถอะ เสี่ยวเหว่ยไม่ได้จะมาแย่งสิทธิ์เข้าเรียนของหรงหรง พวกเขาแค่อยากมาดูเท่านั้น”