กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา ความโกรธก็พลันปะทุในใจเขา หรงหรงเป็นลูกสาวของเขา เธออย่าได้คิดเชียว!
เมื่อเห็นว่าฟ้าเริ่มมืด เสิ่นอี้ก็อดโทรศัพท์ไปที่บ้านเดิมฝ่ายหญิงของเฉียวเนี่ยนไม่ได้
พอรู้ว่าเธอไม่ได้กลับไปบ้านเดิมฝ่ายหญิง ความกระวนกระวายในใจเขาก็ยิ่งทวีขึ้น
เขาเพิ่งกลับถึงบ้าน โทรศัพท์ในบ้านก็ดังขึ้น
เสิ่นเสี่ยวเหมยเป็นคนรับสาย เธอเรียกอีกฝ่ายว่า “พี่ใหญ่…”
เสิ่นอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่านึกอะไรขึ้นมาได้ เขารีบเดินเข้าไปแย่งหูโทรศัพท์
เพิ่งวางสาย เฉียวเนี่ยนก็จูงมือหรงหรงกลับมาพร้อมถุงข้าวของพะรุงพะรัง