กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
สีหน้าเขาพลันเคร่งขรึม กำลังจะพุ่งเข้าไปซักถาม แต่จู่ ๆ ก็มีพยาบาลหลายคนเข็นเตียงวิ่งเข้ามา “หลีกทางหน่อย หลีกทางหน่อย!”
เสิ่นอี้รีบหลบทาง พอหันกลับไปมองอีกครั้ง เฉียวเนี่ยนก็หายตัวไปแล้ว
เฉียวเนี่ยนเพิ่งเดินตามเสิ่นเลี่ยออกไป ก็มีคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างร้อนรน
คนคนนั้นเหลือบมองเฉียวเนี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ แล้วกระซิบอะไรบางอย่างกับเขา
หลังจากรอให้คนเหล่านั้นเดินไปแล้ว เฉียวเนี่ยนก็เอ่ยอย่างกระอักกระอ่วน “พี่ใหญ่ ฉันรบกวนเวลาพี่หรือเปล่า?”
“มีธุระนิดหน่อย พวกเธอไปเดินดูเองได้ไหม?”
เฉียวเนี่ยนพยักหน้า
เสิ่นเลี่ยไม่ได้พูดอะไรอีก ก่อนจากไป เขาบอกให้เธอรอที่หน้าห้างสรรพสินค้าอีก 2 ชั่วโมง แล้วเขาจะมารับ