ตอนที่ 9 ถ้าเธอจะคิดแบบนี้ ฉันก็ช่วยไม่ได้

เขาหอบหิ้วของถุงใหญ่ถุงเล็กกลับบ้าน พอทุกคนเห็นเข้าก็พากันชม “โอ้โห ลูกชายคนรองบ้านเสิ่นกลับมาคราวนี้ ซื้อของดี ๆ เข้าบ้านตั้งเยอะ ช่างเป็นผู้ชายตระกูลกู้ที่ดีจริง ๆ”

เฉียวเนี่ยนกับลูกสาวกำลังรดน้ำดอกไม้สีสันสดใสที่กำลังบานอยู่ในลานบ้าน เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว ทั้งสองก็หันออกไปมองโดยไม่รู้ตัว

เธอเห็นเสิ่นอี้ที่กำลังหอบหิ้วของถุงใหญ่ถุงเล็ก

สายตาของเสิ่นอี้ตกลงบนสองแม่ลูก ดวงตาของเขาไหววูบ ขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปหา สวี่ซิ่วซิ่วซึ่งกำลังนั่งยอง ๆ ซักผ้าอยู่หน้าประตูก็รีบเช็ดมือที่ถูจนแดงแล้วลุกขึ้น “พี่เสิ่น พวกคุณกลับมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอคะ?”

เมื่อเสิ่นอี้เห็นสภาพของเธอ เขาก็ชะงักไป

เสื้อผ้าที่กองพะเนินราวกับภูเขา น้ำสกปรกที่เปรอะเปื้อนเต็มพื้น มือทั้งสองข้างของสวี่ซิ่วซิ่วที่ถูจนแดง และใบหน้าที่อ่อนล้า

สีหน้าของเขาดำคล้ำลงชั่วพริบตา “ซิ่วซิ่ว คุณกำลังทำอะไรอยู่!”