ตอนที่ 3 รูปถ่ายร่วมกันที่ขัดตา

“อะไรนะ?”

เฉียวเนี่ยนพูดว่า “เมื่อ 3 ปีก่อน พ่อแม่ของนายอ้างว่าเรือนบรรพบุรุษคับแคบเกินไป อยู่กันไม่พอ เลยแยกครอบครัวของนายออกมา ตอนนี้นายไม่มีบ้านเป็นของตัวเอง บ้านหลังนี้พี่ใหญ่ของนายสร้างขึ้นทีหลัง”

“ฉันอยู่ที่นี่เพื่อช่วยพี่ใหญ่ของนายดูแลบ้าน ถ้านายจะพาใครเข้ามาอยู่ ก็ควรบอกเขาสักคำ เรื่องนี้ฉันตัดสินใจเองไม่ได้”

พอได้ยินคำพูดนี้ คำที่เสิ่นอี้เพิ่งบอกให้ทำตัวเหมือนอยู่บ้านตัวเอง ก็ราวกับกลายเป็นฝ่ามือที่ตบเข้าหน้าเขาอย่างแรง

เขาไม่คิดเลยว่าพ่อแม่จะตัดสินใจแยกครอบครัวไปแล้ว ส่วนบ้านสองชั้นหลังเล็กที่หรูหราหลังนี้ก็เป็นของพี่ใหญ่ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาเลย

แม้แต่ภรรยาของเขาก็ยังอาศัยบ้านคนอื่นอยู่