กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 ข้าคือใคร?
ฉินเฟิงนั่งอยู่บนโซฟา นิ้วมือเคาะลงบนที่วางแขนหนังแท้อย่างแผ่วเบา เกิดเป็นเสียง “ตึก ตึก” เป็นจังหวะ
เสียงนี้ดังก้องอยู่ในโถงที่เงียบสงัด ทุกครั้งที่เสียงดังขึ้นราวกับเคาะลงบนหัวใจของเถี่ยซินหลาน
นางคุกเข่าอยู่บนพรมขนสัตว์หนานุ่ม สองมือถูกพลังไร้รูปพันธนาการไว้ด้านหลัง
ชุดเมดสีขาวดำนั้นดูยุ่งเหยิงจากการดิ้นรนเมื่อครู่ ปกคอเสื้อบิดเบี้ยวเผยให้เห็นผิวขาวผ่องเป็นบริเวณกว้าง
ทว่าเวลานี้นางไม่สนใจเรื่องความอับอายใด ๆ อีกแล้ว
สายตาของนางจ้องเขม็งไปที่ฉินเฟิง ภายในนั้นมีเปลวเพลิงสีดำโชติช่วง
หากสายตาสามารถฆ่าคนได้ ฉินเฟิงคงถูกนางแล่เนื้อเถือหนังไปนับพันครั้งแล้ว
“ลูกสาวของเถี่ยเจี้ยนกั๋ว……เถี่ยซินหลาน”