เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 228 พิษ
แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างกระจกกันกระสุนบานยักษ์ของเขตวังชั้นใน ทอดลงบนพื้นซึ่งปูด้วยหยกขาวฮั่นชั้นเลิศทั้งแผ่น สะท้อนประกายเงางามที่ดูอบอุ่นและหรูหรา
ฉินเฟิงจมตัวลงบนโซฟาหนังแท้ขนาดใหญ่ที่สามารถรองรับคนได้ถึงเจ็ดแปดคนอย่างเกียจคร้าน
ระบบอุณหภูมิคงที่ภายในห้องรักษาอุณหภูมิไว้ที่ 24 องศาซึ่งสบายที่สุด อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอำพันทะเลจาง ๆ ซึ่งมีสรรพคุณพิเศษในการสงบจิตใจและช่วยกระตุ้นอารมณ์
“อืม... ชีวิตแบบนี้ ต่อให้เอาเทพเจ้ามาแลกก็ไม่ยอมหรอกนะ”
ฉินเฟิงยืดเส้นยืดสายพร้อมกับถอนหายใจออกมาด้วยความพึงพอใจ
ข้างกายเขา ซูหว่านอี๋เพิ่งเสร็จสิ้นภารกิจราชการอันวุ่นวายตลอดช่วงเช้า
ในเวลานี้ แม้เธอจะยังคงสวมชุดทำงานสีดำที่แสดงถึงอำนาจบริหารสูงสุดของเขตทหารรักษาการณ์ และสวมถุงน่องดำแบบกึ่งโปร่งที่เผยให้เห็นเส้นขาอันสมบูรณ์แบบ
ผมยาวที่เคยรวบไว้อย่างเรียบร้อยบัดนี้สยายลงมา มีเส้นผมบางส่วนตกลงมาข้างแก้ม เพิ่มความเย้ายวนอันแสนเกียจคร้านให้กับรองผู้บัญชาการผู้เคร่งขรึมและเย็นชาในยามปกติ