กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 137 บุปผาชวนฝัน
หลัวเสี่ยวเหมยทำตัวเหมือนเด็กสาวโลภมากที่กำลังคุยหาของเก่า เธอก้ม ๆ เงย ๆ คุ้ยหาของอยู่ในกองซากปรักหักพังที่เป็นผลึกน้ำแข็งพวกนั้น
"เอ๊ะ?"
ดวงตาของเธอเป็นประกาย เมื่อพบประกายสีชมพูแปลกตาอยู่ใต้ก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่
นั่นคือดอกไม้
มันคือตาดอกใจกลางที่เคยเติบโตอยู่ด้านหลังของอสูรบุปผานั่นเอง
แม้ว่าร่างต้นจะตายไปแล้ว แต่ดอกไม้นี้ก็ยังคงความสดใหม่ กลีบดอกเปล่งประกายคล้ายผลึกสีชมพูกึ่งโปร่งใส และแผ่รัศมีนุ่มนวลออกมา
"ว้าว! ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องมีของดี!"