เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 136 การล่อลวงของอสูรบุปผา
ฉินเฟิงกัดฟัน ฝืนเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก มองไปยังอสูรบุปผาที่กำลังได้ใจอยู่ไกลๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและความไม่ยินยอม
“ฮ่าๆๆ เพิ่งจะมารู้ตัวตอนนี้เหรอ? สายไปแล้ว!”
อสูรบุปผาเห็นสภาพที่ใกล้หมดแรงของมนุษย์เหล่านี้อดไม่ได้ที่จะปล่อยเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น
ความหวาดกลัวและความอัดอั้นตันใจที่กดทับมานาน ในที่สุดก็ได้รับการปลดปล่อยในวินาทีนี้
“พวกเจ้าลงจากรถปุ๊บ ก็โดนเกสรดอกไม้ของข้าเข้าแล้ว!”
อสูรบุปผาอธิบายอย่างลำพองใจ ราวกับวายร้ายที่กำลังโอ้อวดแผนการก่ออาชญากรรมอันสมบูรณ์แบบของตัวเอง
“นี่คือเกสรดอกไม้พิษร้ายแรงที่ข้ากลั่นตัวขึ้นมาจากแก่นชีวิตนับไม่ถ้วน!ไร้สีไร้กลิ่น ระยะฟักตัวยาวนานมาก!”
“เมื่อมันทำงาน ต่อให้เป็นผู้ตื่นพลัง ก็จะสูญเสียการต่อต้านทั้งหมดไปในพริบตา!”