กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 37 หวังเฉียงผู้ยืมบารมีเสือ
อีกด้านหนึ่ง ณ ห้องพักรับรองหลังหอประชุมใหญ่
หวังเหย่นั่งไขว่ห้างพิงโซฟาหนังแท้นุ่ม ๆ ในปากคาบ “บุหรี่จงหัว” ที่รีดไถมาจากหวังเฉียง พ่นควันออกมาอย่างสบายอารมณ์
ลูกน้องสองสามคนที่อยู่ข้างกายกำลังล้อมวงรอบเตาไฟ พลางผิงมือพลางจ้องมองเขาด้วยสายตาโลภปนเกรงขาม
“พี่เหย่ เรื่องเรียบร้อยแล้วเหรอครับ?” ชายหนุ่มที่มีสิวเต็มหน้าเดินเข้ามาถามด้วยท่าทางประจบสอพลอ
“อืม” หวังเหย่พ่นควันหนาออกมาจากรูจมูกแล้วตอบรับอย่างเกียจคร้าน
“แล้ว... ไอ้คนอ้วนแก่คนนั้น ที่เอาไปมัดทิ้งไว้ข้างนอกนั่น จะไม่มีปัญหาจริง ๆ เหรอครับ?” ลูกน้องอีกคนถามด้วยความกังวล “เผื่อว่าแมงมุมมาเจอเข้า...”
“เจอแล้วไง ก็ดีเสียอีก จะได้ไม่ต้องลงมือเอง”