กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 ไปเดินเล่น
“โย่ว นั่นไม่ใช่แข็งแกร่งอย่างกับใครที่ไหน พี่เฉิน ของพวกเราหรอกรึ?”
เสียงเย้าแหย่ดังขึ้นดั่งภูตผีท่ามกลางสนามกว้าง เจาะทะลุสายลมและหิมะที่คำราม แทรกซึมเข้าไปในห้วงสำนึกที่กำลังจะดับมอดของหวังเฉียงอย่างแม่นยำ
“ดึกดื่นป่านนี้ไม่ใส่เสื้อผ้า มาคอสเพลย์เป็นรูปปั้นน้ำแข็งอยู่ตรงนี้เรอะ? หรือว่า… พี่เฉียงคุณจะมีรสนิยมพิเศษอะไร ชอบมาเดินแก้ผ้าโชว์น้องชายท่ามกลางหิมะและน้ำแข็งแบบนี้กันล่ะ?”
เสียงนี้… ช่างคุ้นหูเหลือเกิน…