เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่จิ้งมองไปยังผู้ที่วิ่งมาหาตนเอง ก็คือบุตรชายคนโตของเขา จินจา
เขาจ้องจินจาด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง กล่าวด้วยน้ำเสียงเข้มงวดที่สุดว่า “หากมิใช่เพราะเมื่อปีนั้นแม่ทัพหยางเจี่ยนและแม่ทัพหลงจี๋ขุดเจ้าพร้อมมู่จาออกจากซากปรักหักพังของวังอวี้ซวี…”
“หากมิใช่องค์รัชทายาททรงรักษาบุตรอกตัญญูทั้ง 2 ของเจ้าด้วยพระโอสถเอง พวกเจ้ายังคงคลุ้มคลั่งอยู่ในความบ้าคลั่งของนิกายฉาน ข้าในฐานะบิดาคงได้ประหารเจ้าทั้ง 2 ณ ที่นั้นเสียแล้ว”
“หลังจากเจ้าฟื้นขึ้นมา เจ้าไร้มารยาทสิ้นเชิง ไม่ยำเกรงกฎหมายราชสำนัก วิจารณ์นโยบายใหม่ของฝ่าบาทในโลกมนุษย์อย่างโอหัง หากมิใช่ฝ่าบาทตรัสอภัยโทษเจ้าเอง ข้าคงฟันเจ้าด้วยกระบี่เดียวเสียตั้งแต่เนิ่น ๆ”
“เวลาล่วงเลยมาหลายปี เจ้ายังไม่รู้จักมารยาทใด ๆ อีกหรือ”