เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกมนุษย์ ดินแดนบรรพชนเผ่ามนุษย์หัวเซี่ย
ดินแดนหนานจิงแต่เดิม ทางใต้ของภูเขาจิง
อินหงเดินอยู่ในป่าทึบทางใต้ของภูเขาจิง เขาเงยหน้าขึ้นมองผืนป่าอันหนาแน่นรอบด้าน ยอดป่าสีเขียวมรกตเหนือศีรษะบดบังแสงอาทิตย์ไว้จนหมดสิ้น
แต่ภายในสิบลี้รอบกายเขา พืชพรรณสีเขียวทั้งมวลต่างพยายามเปล่งแสงเรืองรองออกมา พวกมันแผ่ขยายและแสดงตัวตนอย่างเต็มที่ เพียงเพื่อถวายแด่เทพเกษตรแห่งโลกมนุษย์
อินเจียวถอนสายตากลับมา ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เอ่ยว่า “ภัยพิบัติเทพมารผ่านพ้นไปสิบปีแล้ว ฝ่าบาทก็ปิดด่านบำเพ็ญอีก อริยะทั้งสี่ก็ปิดด่าน ตอนนี้มหาซางยังคงปกครองโดยสภาเสนาบดี”
“ครั้งนี้รับคำสั่งสภาอำมาตย์ออกมา พี่ใหญ่กับสหายร่วมมรรคาเสวียนตูและสหายร่วมมรรคาสือจี๋ไปตรวจสอบทารกแรกเกิดในระบบมณฑลและอำเภอต่างๆ”