กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่ามกลางการเฉลิมฉลองอย่างคลั่งไคล้ทั่วทั้งโลกมนุษย์
ตี้ซินมองไปทางแดนเซียนพิภพครู่หนึ่ง แล้วก้าวเท้าเข้าไป ก็หายไปจากที่เดิมแล้ว
เมื่อสี่อริยะเห็นเช่นนี้ หางตาก็กระตุกโดยไม่รู้ตัว
อริยะทงเทียนมองเบื้องบนเก้าชั้นฟ้าที่ว่างเปล่าไร้สิ่งใด สัมผัสถึงกฎมหามรรคาที่สมบูรณ์สามสายซึ่งจู่ ๆ ก็เพิ่มขึ้นในฟ้าดินหงหวงทั้งผืน พึมพำว่า
“อาตมาเชื่อมาตลอดว่า หลังจากตี้ซินพ้นการปิดด่าน จะสามารถสังหารเทพมารโกลาหลเหล่านี้ได้ แต่ก็ไม่เคยคิดเลยว่าตี้ซินจะทำได้ง่ายดายถึงเพียงนี้”
“อาตมาเดิมคิดว่ายังต้องให้พวกข้าร่วมแรง ใช้มหาข่ายกลกักศัตรู แล้วค่อย ๆ บั่นทอนพละกำลังของเทพมารโกลาหลเหล่านี้ จนถึงที่สุดจึงลงมือสังหาร”