กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
น้ำเสียงของตี้ซินเรียบเฉยอย่างยิ่ง ราวกับกำลังกล่าวถึงเรื่องที่สมเหตุสมผล หรือแม้แต่เรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว
และถ้อยคำนี้ ก็ทำให้แววตาของเทพมารโกลาหลทั้งสามคมกริบขึ้นในทันที
ในดวงตาคู่ประหลาดของนักพรตสือเฉิน แสงแห่งกาลเวลาส่องวูบวาบไม่หยุด เขาจ้องตี้ซินเขม็ง แต่ไม่เอ่ยแม้คำเดียว
เพราะเขาตกใจเมื่อพบว่า ศูนย์กลางของกาลเวลาที่สูญหายไปจากโลกมนุษย์ก่อนหน้านี้ คือตี้ซินนั่นเอง
ยามนี้ เมื่อตี้ซินปรากฏ กาลเวลาที่สูญหายไปจากโลกมนุษย์มิได้ปรากฏกลับมา ทว่าศูนย์กลางของมันกลับเผยออกมาอย่างชัดเจนยิ่งแล้ว
ก็คือสิ่งมีชีวิตที่สวมอาภรณ์จักรพรรดิผู้นี้เบื้องหน้า