เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในสวรรค์อวี้ชิง
ตี้จวิ้นและไท่อีในยามนี้ ในที่สุดก็เข้าใจว่าทำไมก่อนหน้านี้ฝ่าบาทจึงไม่ให้พวกเขาลงมือมาตลอด
เพราะเวลาแท้จริงที่พวกเขาควรลงมือคือยามนี้
ไท่อีตกใจอย่างยิ่งกับเรื่องนี้ พึมพำว่า “หรือว่า ก่อนสงครามจะเริ่ม ฝ่าบาทก็รู้แล้วว่าสามบรรพชนไม่เพียงจะได้คืนอิสรภาพ แต่ยังรู้ด้วยว่าสามบรรพชนกล้าลงมือกับอริยะโดยตรง?”
เขาเหลือบมองฝ่าบาทเบื้องบนเก้าชั้นฟ้าโดยไม่รู้ตัว
ตี้จวิ้นเอ่ยขึ้นเบาๆ อยู่ข้างๆ ว่า “ตั้งใจหน่อย กำลังอัดหยวนสื่ออยู่”
ไท่อี: ……
เขารู้สึกอยู่เสมอว่าพี่ชายตรงหน้าไม่ค่อยเหมือนในความทรงจำ แต่พอคิดได้ว่าตนกับพี่ชายไม่ใช่ร่างจริง จึงปล่อยวาง
“ตี้จวิ้น เราต้องอัดกันถึงขนาดไหน? ข้าคิดว่าแม้รวมพวกเรากับสามบรรพชน ก็ฆ่าอริยะไม่ได้”
ตี้จวิ้นมองเขาแวบหนึ่ง เอ่ยอย่างสงบเยือกเย็นว่า “เรียกข้าว่าพี่ชายใหญ่!”