เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกมนุษย์ เบื้องหน้าด่านสามภูเขา
ข่งเซวียนใช้กระบี่เล่มเดียวพัวพันหรานเติง พระเมตไตรย และโอสถาจารย์ สามเซียน แสงเทพห้าธาตุหนึ่งสายพุ่งตรงสู่เก้าชั้นฟ้า นำการปะทะระดับกึ่งอริยะขั้นสูงสุดออกไปนอกโลกมนุษย์
พอข่งเซวียนจากไป อวี๋ฮว่าก็ฟันดาบเทพเปลี่ยนโลหิตในมือทันที
คลื่นโลหิตมหึมากั้นนักพรตตะวันตกสามร้อยคนนั้นไว้ พลางกล่าวเสียงเย็น “พวกเศษสวะฝ่ายตะวันตก พวกเจ้ายังไม่ถึงคราวให้พี่ข่งลงมือ”
ในหมู่นักพรตตะวันตกหลายร้อยคนนั้น นักพรตร่างสูงใหญ่ผู้หนึ่งมีเทวรูปปรากฏขึ้นเบื้องหลัง เทวรูปถือมณีในมือซ้าย ถือไม้เท้าห่วงในมือขวา ยืนอยู่บนแท่นบัวเขียวพันกลีบ
นักพรตผู้นี้เบิกตากว้างขึ้นทันที มณีดวงหนึ่งบนศีรษะเปล่งแสงเจิดจ้า เขาพนมมือ กล่าวด้วยเสียงขมขื่นอึดอัด “อดทนมั่นคงไม่หวั่นไหวดุจแผ่นดิน สมาธิพิจารณาอย่างสงบลึกซึ้งดุจขุมทรัพย์ลับ”