เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลกมนุษย์
เหนือเมืองเฉาเกอ
กระถางศักดิ์สิทธิ์เก้าใบล้อมรอบกายตี้ซิน พลังแห่งการวิชาหล่อหลอมราชสำนักศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนไม่ขาดระหว่างเขากับกระถางทั้งเก้า ก่อเกิดวงแสงสว่างโอ่อ่าทีละวงแล้วทีละวง กวาดผ่านโลกมนุษย์อยู่ตลอด
ทุกครั้งที่วงแสงกวาดผ่าน ม่านกั้นแห่งโลกมนุษย์ก็แข็งแกร่งขึ้นหนึ่งส่วน
ยามนี้ ใครก็ล้วนมองออกว่าเขากำลังทำสิ่งสำคัญที่สุด
สิบสองเซียนชั้นสูงแห่งนิกายฉานย่อมรู้ดีเช่นกัน กว่างเฉิงจื่อจึงไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดประเด็นตรงๆ
“ตี้ซิน นี่คือโอกาสสุดท้ายของโลกมนุษย์ ข้าเตือนเจ้า อย่าได้ไม่รู้จักดีชั่ว”
ตี้ซินเพิ่งเงยหน้าขึ้นยามนี้ มองกว่างเฉิงจื่อที่ได้เป็นกึ่งอริยะตัดสองศพแล้วแวบหนึ่ง คิ้วขยับเล็กน้อย
เขาจำได้ว่าในศึกภูเขาฉีปีนั้น กว่างเฉิงจื่อยังเป็นเพียงกึ่งอริยะตัดหนึ่งศพ ห่างจากการตัดสองศพอยู่มาก