บทที่ 728 th

บทส่งท้าย 1: ดาวแม่ของเผ่าพันธุ์มี่จูและศิลาจารึกแห่งเมทูเซลา

ปีคริสต์ศักราช 3221 เฉินชิ่งตูในวัยสิบสองปีตื่นขึ้นจากการแช่แข็ง

เธอค่อยๆ เปิดฝาครอบแคปซูลแช่แข็งออกแล้วยันตัวลุกขึ้นนั่ง

หลังจากบิดขี้เกียจอย่างสบายตัว เธอก็สวมชุดเกราะชีวภาพแนบเนื้อแล้วก้าวเดินออกจากแคปซูล

เบื้องหน้าไกลออกไปคือดาวเคราะห์ขนาดมหึมาที่กำลังโคจรรอบดาวฤกษ์ยักษ์แดงอย่างช้าๆ

เนบิวลาที่มีกัมมันตภาพรังสีเข้มข้นหมุนวนไปตามการหมุนรอบตัวเองของดาวเคราะห์ ก่อตัวเป็นกระแสน้ำวนรูปก้นหอย

พื้นผิวดาวเต็มไปด้วยเทือกเขาสลับซับซ้อนเรียงรายเป็นชั้นๆ

ภายใต้ชั้นบรรยากาศที่มีกำมะถันเจือจาง ทะเลสีแดงฉานดั่งสนิมเหล็กกำลังเดือดพล่านด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีลักษณะคล้ายหนาม

ชิ่งตูยิ้มออกมา “ใช่ที่นี่จริงๆ ด้วย ถึงที่หมายแล้ว”

สองวินาทีต่อมา ภาพสแกนโฮโลแกรมของดาวเคราะห์ถูกบันทึกไว้ เธอเชื่อมต่อระบบสื่อสารควอนตัมระยะไกลแล้วกล่าวว่า “รายงานถึงกองบัญชาการ ฉันพบดาวแม่ของเผ่าพันธุ์มี่จูแล้ว แจ้งให้นักสำรวจคนอื่นๆ ทราบได้ว่าให้เดินทางกลับตามเส้นทางเดิม หรือจะมาสมทบกับฉันที่นี่ก็ได้”