บทที่ 727 การหวนคืน, สงครามไร้สิ้นสุด, และจุดจบของจักรวาล [บทสรุปเนื้อเรื่องหลัก]

บทที่ 710: การหวนคืน, สงครามไร้สิ้นสุด, และจุดจบของจักรวาล [บทสรุปเนื้อเรื่องหลัก]

ภาพในใจของเจิ้งเฟิงพลันกระจ่างชัด ความทรงจำทั้งเก้าชาติไหลทะลักเข้ามาดั่งกระแสน้ำ

ประตูแห่งโชคชะตาเปิดออก ณ ที่แห่งนี้ กงล้อแห่งกาลเวลาและอวกาศหมุนเคลื่อนไปข้างหน้า

ในส่วนลึกของห้วงสำนึก ต้นไม้ใหญ่ที่เติบโตมาโดยไม่เคยหยุดพักได้เสร็จสิ้นการเติบโตขั้นสุดท้ายด้วยสารอาหารชิ้นสุดท้ายที่ถงหลิงมอบให้ นั่นคือพลังการต่อสู้ระดับสูงสุด

ต้นไม้นั้นสูงตระหง่านเสียดฟ้า กิ่งก้านสาขาแผ่ขยายออกไปจนแทบจะเติมเต็มทุกตารางนิ้วในใจของเจิ้งเฟิง

กิ่งก้านใบไม้นับพันล้านเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน แปรเปลี่ยนเป็นสัญลักษณ์ที่ซับซ้อนอย่างยิ่ง

สัญลักษณ์นั้นใหญ่โตมหาศาล

รูปร่างดั่งเมฆา ท่วงท่าสง่างาม กลิ่นอายเก่าแก่กาล

รูปลักษณ์นี้ คือสัญลักษณ์ความทรงจำแบบซ้อนทับที่เฉินเฟิงเคยทิ้งไว้ในดาวเคราะห์ซากศพมนุษย์ปลา ก่อนที่จิตสำนึกของเขาจะหลอมละลายและสลายไป

ในเวลานี้ สัญลักษณ์ดังกล่าวสมบูรณ์แบบแล้ว ทว่ายังดูโปร่งแสงเล็กน้อย และจะสั่นไหวไปตามสายลมแห่งความคิดในใจของเจิ้งเฟิง ดูไม่มั่นคงนัก