บทที่ 685 สอนตัวเอง

**ตอนที่ 669: สอนตัวเอง**

ติงหู่ขยับริมฝีปากเล็กน้อย

คำขอโทษของเจิ้งเฟิงฟังดูจริงใจมาก แต่กลับมีบางอย่างที่ทำให้รู้สึกแปลกๆ

ติงหู่ต้องการจะบอกว่าเป้าหมายชีวิตของเจิ้งเฟิงนั้นมีปัญหา มันไม่บริสุทธิ์พอ ไม่หนักแน่นพอ และได้รับอิทธิพลจากปัจจัยภายนอกได้ง่ายเกินไป

คนเราจะเอาแรงผลักดันในการใช้ชีวิตไปฝากไว้กับใครคนใดคนหนึ่งได้อย่างไร?

ในยุคสงครามที่นี่คือแนวหน้า ใครจะกล้าการันตีว่าตัวเองจะไม่ตาย?

ถ้าคนที่คุณฝากความหวังไว้เกิดโชคร้ายเสียชีวิตไปก่อน แล้วคุณจะไม่กลายเป็นคนไร้ค่าไปเลยหรือ?

แล้วคุณจะเอาหน้าไปมองอารยธรรมมนุษย์ที่สร้างเงื่อนไขการเติบโตอันยอดเยี่ยมนี้ให้คุณได้อย่างไร? จะเอาหน้าไปมองเหล่านักรบที่กำลังนองเลือดอยู่ในเขตดาวหยุนติ่ง เพื่อปกป้องความสงบสุขของระบบดาวเลี่ยหยาง 3 และระบบดาวอื่นๆ อีกมากมายได้อย่างไร?

ทำไมภายใต้การชี้นำของพันธสัญญาแห่งโชคชะตา ถึงยังมีคนที่คิดเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้

มันไร้สาระสิ้นดี! งมงายที่สุด!