บทที่ 677 อารมณ์ที่ยากจะควบคุม

บทที่ 661 อารมณ์ที่ยากจะควบคุม

ถังเทียนซินตกอยู่ในความสับสนงุนงงอย่างหนัก

เธอมีเวลาอยู่กับถังซื่อหมินผู้เป็นพ่อเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์เท่านั้น หลังจากนั้นเธอก็ต้องยืนส่งพ่อขึ้นยานรบออกไปทำศึก

ในตอนนั้น แม้จะยังพูดไม่ได้ แต่ด้วยความที่เกิดมาพร้อมกับสติปัญญาที่ตื่นรู้ เธอจึงเริ่มเข้าใจอะไรหลายอย่างแล้ว

ในเวลานั้น เธอยังไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมมนุษย์กับพวกตาประกอบถึงอยู่ร่วมกันอย่างสันติไม่ได้ ทำไมต้องมีแต่สงคราม

ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีกับอีกสี่เดือนอันสั้นนี้ นอกจากจะเรียนรู้ความรู้พื้นฐานแบบอัดแน่นแล้ว ถังเทียนซินยังได้ศึกษาประวัติศาสตร์การเดินทางของมนุษยชาติจากศตวรรษที่ 21 และรับรู้ถึง “ประวัติศาสตร์อันว่างเปล่า” ในเส้นเวลาอดีตบางส่วน จนในที่สุดเธอก็เริ่มเข้าใจสถานการณ์ของมนุษย์ เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงต้องจากไป ต้องไปทำอะไร และต้องเผชิญกับอะไร

แม้เธอจะไม่เคยรู้เรื่องโครงการหนี่วาฉบับสมบูรณ์ แต่เธอก็พอจะรู้ลางๆ ว่ามนุษย์ต้องแลกด้วยอะไรบ้างเพื่อให้ได้ตัวเธอมา

เธอสาบานกับตัวเองในใจว่าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น แข็งแกร่งให้สมกับความคาดหวังที่ผู้คนฝากไว้

ดังนั้น นับตั้งแต่เริ่มอ่านออกเขียนได้ เธอไม่เคยหยุดพักเลยแม้แต่นาทีเดียว เธอโหมดูดซับความรู้และทำลายสถิติของคนรุ่นเดียวกันอย่างต่อเนื่อง

จนถึงตอนนี้ ถังเทียนซินคิดว่าชีวิตอันแสนสั้นของเธอช่างสมบูรณ์แบบและไร้ที่ติ