บทที่ 676 ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่คือเด็กเรียนอ่อน

ตอนที่ 660 ท่านปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่คือเด็กเรียนอ่อน

เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ฟิวชันกำลังต่ำที่แขวนอยู่บนท้องฟ้ากำลังแผ่แสงนวลตาออกมา

นี่คือ “ดวงอาทิตย์” ของฐานทัพใต้ดินดาวเคราะห์หมายเลข 7 ซึ่งจะค่อยๆ เปิดทำงานในเวลาหกโมงถึงหกโมงครึ่งของทุกเช้า และค่อยๆ ปิดลงตามเวลาในเวลาหนึ่งทุ่มถึงหนึ่งทุ่มครึ่งของทุกเย็น

แม้เวลาจะล่วงเลยไปนานหลายปี ห่างไกลจากโลกนับล้านล้านไมล์ และระยะเวลาการนอนหลับเฉลี่ยของมนุษย์จะสั้นลงเรื่อยๆ ตามระดับการตื่นรู้ของยีนที่เพิ่มขึ้น แต่พฤติกรรมการใช้ชีวิตหลายอย่างของมนุษย์กลับหลุดพ้นจากข้อจำกัดของเวลาและสถานที่อย่างน่าอัศจรรย์ โดยยังคงรักษาธรรมเนียมดั้งเดิมเอาไว้

ไม่ว่าจะนอนหรือไม่นอน ชาวโลกก็ยังต้องการความแตกต่างของแสงในสภาพแวดล้อมระหว่างกลางวันและกลางคืนอยู่ดี

แสงแดดที่แตกต่างกันส่งผลอย่างละเอียดอ่อนต่อความคิดของสมองมนุษย์ ทำให้ความคิดเชิงควอนตัมที่ค่อนข้างไม่เสถียรของมนุษย์สามารถพักผ่อนและผ่อนคลายได้อย่างเหมาะสมหลังจากทำงานด้วยความเร็วสูง

กรอบความคิดเชิงควอนตัมของสมองมนุษย์ที่ประกอบขึ้นจากเกลียวเล็กและเกลียวใหญ่นับไม่ถ้วนนั้น แท้จริงแล้วเป็น “เครื่องจักร” ที่ซับซ้อนยิ่ง

วิธีการประกอบชิ้นส่วนของเครื่องจักรนี้ก็คือกฎการ “หมุนรอบตัวเองและการโคจร” ของเกลียวขนาดต่างๆ นั่นเอง

ทุกครั้งที่สมองมนุษย์ทำงานหนัก กฎเหล่านี้จะเกิด “รอยร้าว” และ “บั๊ก” ขึ้น ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพและความเสถียรของระบบโดยรวม