กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第645章 “真相”
เจิ้งเฉิงหลงหรี่ตาลงเล็กน้อย น้ำเสียงเหมือนถูกเค้นออกมาจากซอกฟัน “ฉันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไอ้พวกสวะ”
แม้จะถูกด่า แต่หญิงสาวกลับไม่โกรธเคือง ซ้ำยังแย้มยิ้มออกมาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความเวทนา ราวกับกำลังมองดูผู้ที่โชคร้ายและไม่รู้จักเจียมตัว “ฉันอยากคุยกับคุณ”
“ในโลกของมนุษย์ ก่อนจะสนทนากันควรแนะนำตัวกันก่อน และที่สำคัญกว่านั้นคือควรปล่อยฉันให้เป็นอิสระ ปราชญ์เคยกล่าวไว้ว่า ระหว่างคนสองคนที่ถือแนวคิดต่างกัน การสนทนาที่มีค่าคือการสนทนาบนความเท่าเทียมเท่านั้น”
เจิ้งเฉิงหลงพูดอย่างหนักแน่น ทว่าในใจกลับไม่หยุดนิ่งแม้แต่วินาทีเดียว เขากำลังพยายามกระตุ้นชุดเกราะแนบเนื้อของตนอย่างสุดกำลัง
เขาคิดในใจว่า เมื่อไม่นานมานี้จากข้อมูลที่แชร์กันในกองเรือ เขาเห็นว่าบริเวณใกล้เขตแดนจักรวรรดิมีรายงานการปรากฏตัวของ “คนทรยศเผ่าพันธุ์” น่าเสียดายที่ยังไม่เคยจับเป็นได้เลย
ไม่นึกเลยว่าตนเองจะได้เห็นกับตา แถมยังกลายเป็นนักโทษของอีกฝ่ายเสียเอง
แต่เขาก็ไม่ได้สิ้นหวัง ขอเพียงแค่มีโอกาสแม้เพียงเสี้ยวเดียว เขาก็จะลากพวกมันลงนรกไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ในฐานะทายาทตระกูลเจิ้งที่เติบโตมาโดยได้รับนามสกุลที่ถูกจัดสรรให้ และไม่รู้เลยว่านามสกุลบรรพบุรุษที่แท้จริงคืออะไร เจิ้งเฉิงหลงเลือกที่จะจดจำคำสอนที่ทิ้งไว้ในพันธสัญญาแห่งโชคชะตาสำหรับลูกหลานชาวจีนตระกูลเจิ้งว่า “ตระกูลเจิ้งไม่มีคำว่าขี้ขลาด”
หญิงสาวยังคงยิ้ม “ฉันชื่อฟู่รั่วเวย แล้วคุณล่ะ?”