บทที่ 618 ผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียว

**บทที่ 603 ผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียว**

เวลาผ่านไปเพียงชั่วพริบตา แต่ทว่าหมีน้ำที่ยังคงสภาพสมบูรณ์เหลืออยู่อีกกว่าสามสิบตัว ต่อให้童玲 (ถงหลิง) พยายามแค่ไหน ก็ไม่มีทางกำจัดเป้าหมายทั้งหมดได้ทันเวลาที่คาดการณ์ไว้

ยิ่งไปกว่านั้น หมีน้ำที่ถูกเธอฟันจนสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนที่ไปก่อนหน้านี้ กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกครั้ง

พลังงานดั้งเดิมที่ปรากฏเป็นแสงห้าสีเริ่มรั่วไหลออกมาจนถึงระดับหนึ่ง มันไม่ได้ขยายตัวต่อ แต่กลับรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนเล็กๆ ก่อนจะลอยฟุ้งกระจายไปทั่วอวกาศราวกับปุยฝ้ายนับไม่ถ้วน

หากมองด้วยตาเปล่าจากระยะไกล มันดูเหมือนหิมะตกหนักที่ถูกร่ายเวทมนตร์ให้เคลื่อนที่ช้าลง

เกล็ดหิมะเหล่านั้นค่อยๆ ละลายและหดตัวลงใน “ความว่างเปล่า”

ข้อมูลจากเครื่องมือตรวจจับในสนามรบระบุว่า พลังงานที่บรรจุอยู่ในเกล็ดหิมะที่หดตัวลงนั้นยังคงลดลงอย่างต่อเนื่อง แต่มันไม่ได้หายไปไหน หากแต่ข้ามผ่านมิติปรากฏขึ้นภายในร่างของหมีน้ำที่ได้รับบาดเจ็บเหล่านั้นโดยตรง

บาดแผลของพวกมันกำลังฟื้นฟูตัวเองด้วยความเร็วสูง

นี่เป็นครั้งแรกที่มนุษยชาติได้เผชิญหน้ากับสิ่งที่ครอบครองคุณสมบัติทั้งในรูปแบบของสสารและพลังงานไปพร้อมๆ กัน