กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
**ตอนที่ 486 ความแตกต่างระหว่างมนุษย์กับดวงตาประกอบ ความเสื่อมสลายในชีวิตที่เป็นนิรันดร์**
แม้แต่กลยุทธ์ที่นักพิชัยสงครามโบราณมองว่าโง่เขลา ก็เริ่มสัมฤทธิ์ผลอย่างน่าอัศจรรย์ในสงครามครั้งนี้
เฉินเฟิงตระหนักถึงข้อได้เปรียบของอารยธรรมมนุษย์ที่มีอายุขัยสั้นมานานแล้ว
การที่ชีวิตปัจเจกบุคคลนั้นสั้นนัก ทำให้อารยธรรมมนุษย์อันกว้างใหญ่ตกอยู่ในสภาวะลื่นไหลอยู่เสมอ และไม่มีวันกลายเป็นน้ำนิ่งที่เน่าเสีย
แม้ทิศทางของอารยธรรมจะถูกประทับรอยตราส่วนบุคคลจากบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ แต่คลื่นลูกใหม่ย่อมไล่คลื่นลูกเก่า รอยตราที่ลึกซึ้งเพียงใดก็ย่อมถูกกาลเวลาขัดเกลาจนเลือนหายไปในที่สุด
สิ่งที่ไม่ดีหรือความแข็งทื่อจะถูกกาลเวลาคัดออก สิ่งที่เหลือรอดและสืบทอดมานับพันนับหมื่นปีล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าของอารยธรรม
ในประวัติศาสตร์หลายพันปีที่มีการบันทึกไว้ ความคิดของคนรุ่นก่อนที่ปราดเปรื่องรุ่นแล้วรุ่นเล่าได้ถูกจารึกไว้ในใจของคนรุ่นหลัง
สมบัติของมนุษยชาติเพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ