บทที่ 489 ความมุ่งมั่น

บทที่ 478 ความมุ่งมั่น

ในเวลานี้ ปางเดออยู่ห่างจากความสำเร็จเพียงแค่เอื้อม

ทว่าทุกสิ่งย่อมเป็นเช่นนี้ ยิ่งเข้าใกล้ความสำเร็จมากเท่าไร ก็ยิ่งเข้าใกล้ความล้มเหลวมากเท่านั้น

พวกตาข่ายไม่ได้โง่เขลา พวกมันสังเกตเห็นนานแล้วว่าปางเดอกำลังจะเล่นใหญ่

การที่ปางเดอสามารถพุ่งเข้ามาได้ใกล้ถึงขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะพวกตาข่ายไม่ให้ความสำคัญ แต่เป็นเพราะฝีมือของปางเดอนั้นยอดเยี่ยมเกินไปต่างหาก

ตอนนี้เขาต้องเผชิญกับความยากลำบากที่แท้จริง

นอกจากปืนทำลายดวงดาวแล้ว อาวุธอีกชนิดหนึ่งของยานปริซึม ซึ่งก็คือพลาสมาสีขาวที่สามารถเชื่อมต่อกันเป็นโครงข่ายได้ถูกกระตุ้นขึ้นมาแล้ว

ในขณะนี้ พลาสมาสีขาวที่หนาแน่นราวกับรากต้นไทร กำลังกวาดเข้ามาจากด้านหน้าด้วยความเร็วสูง

ในเวลาเดียวกัน ยานปริซึมที่อยู่ไกลออกไปก็หันปากกระบอกปืนมานานแล้ว และระดมยิงลำแสงสีขาวตัดไขว้กันเข้ามา

ส่วนฟองอากาศแทรกแซงปฏิสสารที่ดูเหมือนลูกโป่งนั้น ได้ขวางทางข้างหน้าของปางเดอไว้หมดแล้ว มันลอยอยู่อย่างหนาแน่นราวกับวิญญาณร้ายที่บินออกมาจากปราสาทโบราณ