บทที่ 469 ปัญญาประดิษฐ์ควอนตัมหนึ่งเดียว

บทที่ 460: ปัญญาประดิษฐ์ควอนตัมหนึ่งเดียว

“ไม่พูดอะไรอีกหน่อยหรือ?”

ภายในห้องบัญชาการของเฉินเฟิงหมายเลข 2 ฟลีเดสที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ควบคุมการนำร่องมองเฉินเฟิงด้วยความสงสัย

นับตั้งแต่ส่งวิดีโอนั้นออกไป เฉินเฟิงก็ยืนนิ่งอยู่ที่นั่นเกือบหนึ่งนาทีโดยไม่เอ่ยปากสักคำ ราวกับรูปปั้น

ผ่านไปครู่ใหญ่ เฉินเฟิงส่ายหน้า “พูดไปเท่านี้ก็พอแล้ว”

เสี่ยวฟูถามต่อ “ทำไมล่ะครับ? จริงๆ ผมว่าคุณน่าจะพิจารณาเข้าควบคุมการบัญชาการสงครามนะ”

เฉินเฟิงหันกลับมาตอบ “ไม่ล่ะ ผู้นำที่ดีที่สุดต้องรักษาความลึกลับเอาไว้ พวกเขารู้แล้วว่าฉันมาถึง และฉันยังมีชีวิตอยู่ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว”

เสี่ยวฟูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตาสว่าง “ผมเข้าใจแล้วครับ สิ่งที่คนข้างนอกต้องการจริงๆ คือสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณ สัญลักษณ์ที่มีความลึกลับต่างหากที่สามารถปลุกใจคนได้ดีกว่า สมกับเป็นพี่ชายจริงๆ!”

เมื่อถูกฟลีเดสจ้องมองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเลื่อมใส เฉินเฟิงรู้สึกได้ว่าผ้าพันคอสีแดงบนหน้าอกของเขายิ่งดูสดใสขึ้น

อืม... หน้าเขาก็คงแดงไม่แพ้กัน