บทที่ 468 ขอบคุณพวกคุณ

**ตอนที่ 459 ขอบคุณพวกคุณ**

ในเมื่อรังสีพื้นหลังไม่มีสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อย่างน้อยก็แสดงให้เห็นว่าเมื่อสี่สิบสองปีก่อน กาแล็กซีเงาแห่งนี้ยังไม่เกิดสงครามและยังไม่ถูกค้นพบ

เสี่ยวฝูไม่สามารถเก็บข้อมูลอะไรได้มากนักจากการพรางตัวเพื่อแทรกซึม

ในวินาทีที่จิตสำนึกในการสังเกตการณ์ติดตามกระแสข้อมูลแทรกซึมเข้าไป มันก็ขาดการติดต่อกับร่างหลักของเสี่ยวฝูทันที

กาแล็กซีนั้นราวกับถูกห่อหุ้มด้วยเยื่อกรองทิศทางเดียวที่เข้าได้แต่ห้ามออก เหมือนกับกระบวนการกรองแบบเซรามิกทิศทางเดียวที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการบำบัดน้ำเสียเมื่อพันปีก่อน

การควบคุมข้อมูลเช่นนี้มีความคล้ายคลึงกับ "โดมสุริยะ" อยู่บ้าง เพียงแต่โดมสุริยะคือเข้าไม่ได้แต่ต้องออกได้ ส่วนการปกปิดข้อมูลของกาแล็กซีเงาคือเข้าได้แต่ห้ามออก

กระแสควอนตัมที่เชื่อมต่อจิตสำนึกส่งข้อมูลกลับมาให้เสี่ยวฝูเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

เสี่ยวฝูอาศัยข้อมูลส่วนนี้ที่สอดคล้องกับพื้นหลังพายุควอนตัมของระบบดาวเคราะห์ ซึ่งก็คือกฎของจักรวาล ย้อนกลับไปคำนวณหามวลของดาวฤกษ์ในระบบนั้นได้ ส่วนเรื่องอื่นนั้นไม่รู้อะไรเลย

"นายเป็นอะไรไหม?"

เฉินเฟิงถามด้วยความกังวลเมื่อได้ยินเสี่ยวฝูบอกว่าเขาทำจิตสำนึกส่วนหนึ่งหายไป