บทที่ 454 ทฤษฎีอารยธรรมแห่งจักรวาล

# บทที่ 445: ทฤษฎีอารยธรรมแห่งจักรวาล

มนุษย์เมื่อมีชีวิตอยู่ย่อมปรารถนาที่จะให้จิตใจปลอดโปร่งไร้ซึ่งความกังวล

คนยากจนคิดว่าหากร่ำรวยขึ้นก็จะไร้กังวล

คนรวยคิดว่าหากครอบครัวมีความสุขและสุขภาพแข็งแรงก็จะไร้กังวล

ผู้ที่ต่ำต้อยคิดว่าหากได้อำนาจมาอยู่ในมือก็จะไร้กังวล

ผู้ที่อยู่ในสถานะกลางๆ คิดว่าหากได้เลื่อนยศเลื่อนตำแหน่งก็จะไร้กังวล

ทว่าในความเป็นจริง สิ่งเหล่านี้ไม่มีทางเป็นไปได้

ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างมนุษย์กับสัตว์ คือมนุษย์มักจะแสวงหาความปรารถนาใหม่ๆ ให้กับตัวเองเสมอเมื่อก้าวไปถึงจุดหนึ่ง แล้วจากนั้นก็จะเกิดความกังวลขึ้นมาใหม่ ไม่เคยรู้จักคำว่าพอ

เมื่อมนุษย์อยู่บนพื้นดิน ก็โหยหาท้องทะเลและท้องฟ้า แม้ว่าในทะเลจะมีฉลามและพายุ ส่วนบนท้องฟ้าจะมีกระแสลมหนาวและสายฟ้าฟาดที่เป็นอันตรายถึงชีวิตก็ตาม

เมื่อมนุษย์อยู่ในสถานีอวกาศวงโคจรใกล้โลก ก็โหยหาห้วงอวกาศ ทว่าในอวกาศกลับเต็มไปด้วยอันตรายที่ยิ่งกว่า