บทที่ 428 ชา

# ตอนที่ 421: ชา

ยามเช้า เมื่อตื่นขึ้นมาภายนอกกลับมีฝนตกหนักกระหน่ำลงมาอีกครั้ง

พืชพรรณที่หนาแน่นช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการกักเก็บน้ำได้ดียิ่งขึ้น กระบวนการคายน้ำของพืชก็ไม่ต่างอะไรกับเครื่องระบายความร้อนด้วยการระเหยที่พบได้ทั่วไปในอุตสาหกรรมยุคดั้งเดิม ซึ่งสามารถเปลี่ยนน้ำในสถานะของเหลวบนพื้นดินให้กลายเป็นไอน้ำได้

พืชจำนวนมหาศาลช่วยเพิ่มความชื้นในอากาศได้อย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้มีปริมาณน้ำฝนที่อุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ นี่คือสิ่งที่ผู้คนในอดีตมักเรียกกันว่าภูมิอากาศแบบป่าดิบชื้น

ในศตวรรษที่ 31 ของเส้นเวลาสายนี้ เนื่องจากปริมาณออกซิเจนในชั้นบรรยากาศสูงขึ้นอย่างน่าประหลาด ยกเว้นในบางพื้นที่ที่มีภูมิอากาศสุดโต่ง พื้นที่ส่วนใหญ่จึงเต็มไปด้วยพืชพรรณหนาทึบ ดูราวกับเป็นป่าดิบชื้นไปเสียหมด

ฝนตกชุกและหนักหน่วง ตกทีหนึ่งก็กินเวลาทั้งวัน แถมบางครั้งยังมีน้ำท่วมขังอีกด้วย

เฉินเฟิงมาที่นี่ได้สิบวันแล้ว แต่มีฝนตกไปถึงหกวัน เหลือวันที่ฟ้าใสเพียงสี่วันเท่านั้น นี่เป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญที่ส่งผลกระทบต่อประสิทธิภาพในการขุดค้นโบราณสถานของเขา

“เฮ้อ ไปไม่ได้แล้วสินะ” เฉินเฟิงถอนหายใจ