บทที่ 416 มาร่วมเปลี่ยนโลกไปกับผมเถอะ

บทที่ 409: มาร่วมเปลี่ยนโลกไปกับผมเถอะ

เมื่อมีหัวข้อสนทนาใหม่ที่น่าสนใจ แถมยังเป็นเทคโนโลยีภาพจำลองยุคใหม่ที่ตนเองหลงใหลที่สุด เจมส์ก็เลิกคุยเรื่องบทภาพยนตร์กับเฉินเฟิง แล้วหันมาเจาะลึกรายละเอียดเกี่ยวกับเทคโนโลยีที่เฉินเฟิงเพิ่งเอ่ยถึงแทน

เฉินเฟิงเองก็ไม่ได้คุยโวเกินจริง เขาอธิบายประสิทธิภาพของ "เอนจินปัญญาประดิษฐ์ฝึกฝนตนเอง" รุ่นแรกตามความทรงจำที่มีอย่างตรงไปตรงมา

"คุณดิอาซ คุณเคยอ่านแนวคิดการเขียนโปรแกรมด้วยการคำนวณควอนตัมที่ผมเขียนไว้ใน 'รวมจินตนาการคนคลั่ง 2.0' ไหมครับ?"

"เคยอ่านครับ"

"โครงสร้างหลักของสิ่งที่เรียกว่าเอนจินฝึกฝนตนเองนั้น สร้างขึ้นบนพื้นฐานของการเขียนโปรแกรมควอนตัม คุณไม่ใช่คนในวงการปัญญาประดิษฐ์ ผมจึงอธิบายรายละเอียดเชิงลึกให้คุณฟังไม่ได้ แต่คุณแค่ต้องรู้ว่า หัวใจสำคัญของโปรแกรมที่ผมสร้างขึ้นนั้นคล้ายคลึงกับดีเอ็นเอในร่างกายมนุษย์ ข้อมูลคือสารอาหารของมัน มันจะจับข้อมูลที่ต้องการโดยอัตโนมัติ ทำการคัดลอกและคำนวณแยกส่วนตามทิศทางที่กำหนดรอบแกนกลาง เพื่อให้ได้ความสามารถในการเรนเดอร์ภาพจำลองที่สมจริงยิ่งขึ้นเรื่อยๆ โลกเสมือนจริงที่สร้างขึ้นจากเอนจินนี้จะแนบเนียนจนแยกไม่ออกเลยล่ะครับ"

เจมส์ ดิอาซ ไตร่ตรองคำพูดของเฉินเฟิงอย่างละเอียด จนรู้สึกขนลุกขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก