บทที่ 411 ย้อนรอยและเร่งเวลา

# ตอนที่ 404: ย้อนรอยและเร่งเวลา

เฉินเฟิงใช้เวลาเจ็ดวันในบอสตัน โดยส่วนใหญ่เขาใช้สถานะนักวิชาการรับเชิญในการตระเวนไปตามมหาวิทยาลัยต่างๆ เพื่อพบปะกับเหล่าศาสตราจารย์และนักศึกษาหัวกะทิ

เมื่อมีโอกาสที่เหมาะสม เขาก็จะขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์บ้างเป็นครั้งคราว ถือเสียว่าเป็นการให้กำลังใจคนรุ่นหลัง

แน่นอนว่าเฉินเฟิงไม่ได้ทำไปโดยไร้จุดหมาย เขากำลังแอบสังเกตการณ์เพื่อคัดเลือกคน พร้อมกับแจกนามบัตรและทิ้งช่องทางติดต่อไว้ เพื่อปูทางสำหรับการวางแผนจัดการในอนาคต

ด้วยความจำที่เป็นเลิศในปัจจุบัน เขาจึงไม่ต้องกังวลว่าจะจำชื่อคนที่รู้จักไม่ได้

แทบทุกครั้งที่พบหน้า เขาจะสามารถระบุตัวตนของคนคนนั้นได้ทันที ประวัติชีวิตในอนาคตของอีกฝ่ายจะเริ่มฉายภาพขึ้นในหัวของเขาโดยอัตโนมัติ พร้อมกับคำนวณตาม "แผนการ" ว่าหากเขาเข้าไปแทรกแซง ชีวิตของคนคนนั้นจะมีทิศทางเป็นอย่างไรต่อไป

เมื่อจัดการธุระในบอสตันจนเข้าที่เข้าทาง เฉินเฟิงก็นั่งเครื่องบินต่อไปยังลอสแอนเจลิส และเข้าพักในวิลล่าที่นิวพอร์ตบีชอีกครั้ง

ช่วงนี้เขาชอบมาอยู่ที่นี่ ไม่ใช่เพราะทิวทัศน์สวยงามเป็นพิเศษหรืออากาศหอมหวานอะไรหรอก แค่รู้สึกชอบเฉยๆ

ปรมาจารย์เฉินไม่มีวันยอมรับหรอกว่า เขาแค่อยากอยู่ใกล้จงเล่ยมากขึ้นอีกนิด