บทที่ 390 การอนุมานเชิงตรรกะที่สมบูรณ์แบบและการรีบตายให้เร็วที่สุด

บทที่ 385 การอนุมานเชิงตรรกะที่สมบูรณ์แบบและการรีบตายให้เร็วที่สุด

ในปี 2760 กลุ่มผู้ไม่หวนกลับได้ออกเดินทางจากดาวเคราะห์บริเวณขอบสุดของระบบดาวบาร์นาร์ด จนกระทั่งถึงปี 2950 พวกเขาได้รุดหน้าไปไกลถึงห้วงอวกาศลึกที่ห่างจากระบบสุริยะเกือบ 160 ปีแสง

ที่นั่นพวกเขาได้พบกับดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งที่ลอยเคว้งคว้างอยู่อย่างโดดเดี่ยวในจักรวาล โดยไม่มีวงโคจรล้อมรอบดาวฤกษ์ดวงใดเลย

หลังจากลงจอด อุปกรณ์ตรวจจับก็เริ่มได้รับสัญญาณคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่มีรูปแบบชัดเจนอย่างต่อเนื่อง

ผ่านการวิจัยยาวนานหลายปี ผู้ไม่หวนกลับก็ค้นพบว่าดาวเคราะห์น้อยดวงนั้นแท้จริงแล้วคือสิ่งมีชีวิตในรูปแบบหินที่มีอายุเก่าแก่ยาวนาน

สิ่งมีชีวิตหินดวงนี้มีอายุขัยไม่ต่ำกว่าสองพันล้านปี

จิตสำนึกของมันถือกำเนิดขึ้นอย่างโดดเดี่ยวภายในโครงสร้างหินที่หลอมรวมเข้ากับโลหะบางส่วน มันดำรงอยู่ด้วยวิธีที่ขัดกับตรรกะการรับรู้ของมนุษย์โลกโดยสิ้นเชิง และไม่ตรงกับนิยามของคำว่า “สิ่งมีชีวิต” ในแบบที่มนุษย์เข้าใจ

จิตสำนึกหลักของมันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากตรรกะที่สมบูรณ์ในสมองของสิ่งมีชีวิตคาร์บอน ภายในตัวมันไม่มีเซลล์ประสาทหรือระบบประสาทใดๆ ทั้งสิ้น

แต่ที่น่าอัศจรรย์คือ โปรตอน นิวตรอน ไปจนถึงโครงสร้างอะตอมและโมเลกุลมหาศาลที่ประกอบกันเป็นดาวเคราะห์น้อยดวงนี้ ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างน่าพิศวง