บทที่ 314 บันทึกของหลูเวย

ตอนที่ 311 บันทึกของหลูเวย

หลังจากกวาดสายตาอ่านบันทึกอย่างรวดเร็ว เฉินเฟิงก็แหงนหน้าถอนหายใจยาว “เธอจะทำไปเพื่ออะไรกัน แค่สามถึงห้าปีเท่านั้น ฉันรอได้อยู่แล้ว”

คำพูดนี้เขาคุ้นหูเหลือเกิน เพราะเขาเคยพูดประโยคนี้กับหลูเวยด้วยตัวเองมาแล้ว และในบันทึกก็เขียนไว้ชัดเจนเช่นกัน

แต่หลูเวยได้โต้ตอบเขาไว้ในนั้น

เธอเขียนว่า: “มนุษยชาติเหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งพันปี ห้าปีนั้นเท่ากับหนึ่งในสองร้อยของเวลาทั้งหมด นี่ไม่ใช่แค่ห้าวัน แต่มันคือห้าปี! หากคุณมีความรับผิดชอบและเสียสละอย่างที่ว่าจริง คุณก็ไม่ควรทิ้งเวลาห้าปีนี้ไป”

“ศัตรูของเราแข็งแกร่งจนหยั่งไม่ถึง ต่อให้คุณเร่งความเร็วขึ้นได้เพียงหนึ่งในหมื่นส่วน คุณก็ไม่ควรละทิ้งมัน เมื่อเทียบกับภารกิจอันยิ่งใหญ่ของเรา เรื่องแค่นี้ถือเป็นเรื่องเล็กน้อย ฉันยังไม่สนใจผลประโยชน์ส่วนตัวเลย แล้วคุณจะแคร์ไปทำไม?”

ในตอนนั้น เฉินเฟิงถูกคำพูดของเธอโน้มน้าวใจจนจำนน

การที่เขาต้องยอมละทิ้งความตั้งใจเดิมที่ว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้รู้สึกผิดต่อผู้หญิงคนหนึ่ง แท้จริงแล้วมันก็คือความเห็นแก่ตัวในอีกรูปแบบหนึ่งนั่นเอง