บทที่ 301 ทลายความน้อยเนื้อต่ำใจ ไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป

ตอนที่ 298: ทลายความน้อยเนื้อต่ำใจ ไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป

ท่าทีที่ดูลำบากใจอย่างกะทันหันของเฉินเฟิงทำให้จงเล่ยรู้สึกประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย

เธอแอบคิดในใจว่าตนพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า หรือว่าควรจะโกหกไปว่า "ทั้งหมดนี้ทำเพื่อคุณนะ" ดี?

แต่เธอไม่ถนัดการโกหก และรู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่อึดอัดใจเหลือเกิน

จงเล่ยเป็นคนเรียบง่ายและมีนิสัยตรงไปตรงมา

เดิมทีเธอสนใจแค่ดนตรี ในสายตาของเธอไม่มีที่ว่างให้เรื่องอื่นเลย

เหตุผลที่เธอรักดนตรีนั้นเป็นเพราะเธอมีความฝันที่ยิ่งใหญ่

รากเหง้าของความฝันนั้นดูไร้เดียงสา แต่ก็เป็นความจริงแท้ที่สุด

"ทิ้งอะไรบางอย่างไว้ให้โลกใบนี้"

สิบคำง่ายๆ นี้