บทที่ 295 การปล่อยวางคือการได้รับ

ตอนที่ 292 การปล่อยวางคือการได้รับ

แม้จะรู้อยู่แล้วว่าเพลง "ท่องทะยานทั่วดารา" จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นในเส้นทางศิลปะของเธอ แต่เฉินเฟิงก็ไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้

เขานึกถึงเรื่องราวในเส้นเวลาที่แล้วที่เพลงนี้เปลี่ยนชีวิตของหลูเวยไปตลอดกาล ในใจพลันเกิดความรู้สึกสะท้อนใจขึ้นมาเงียบๆ

อีกสามปีข้างหน้า เธอจะตัดขาดกับตระกูลอย่างสิ้นเชิง และก้าวเข้าสู่เส้นทางผู้บุกเบิกแนวเพลงร็อกแห่งดวงดาว ใช้ชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่งที่เดิมทีเธอไม่ควรจะได้สัมผัส

อันที่จริงตอนนี้เธอเริ่มตื่นรู้แล้ว แต่กว่าจะตัดขาดและระเบิดพลังสร้างสรรค์ออกมาก็ต้องรออีกสามปี ในช่วงสามปีนี้เธอคงต้องผ่านความยากลำบากและการดิ้นรนมาไม่น้อยเลยทีเดียว

"ครั้งนี้ผมเขียนเพลงให้คุณอีกเพลง สไตล์ต่างจาก 'ท่องทะยานทั่วดารา' แต่ผมคิดว่ามันเหมาะกับเนื้อเสียงของคุณมาก"

หลูเวยเริ่มสนใจขึ้นมา "เพลงชื่ออะไรเหรอ?"

เฉินเฟิง: "ชาติหน้าค่อยต่อวาสนา"

หลูเวยชะงักไป

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือความเงียบที่เกิดขึ้นกะทันหัน