บทที่ 292 จริงๆ แล้วฉันก็อยากเป็นปลาเค็มเหมือนกัน

บทที่ 289: จริงๆ แล้วฉันก็อยากเป็นปลาเค็มเหมือนกัน

ยังมีกฎเกณฑ์เชิงลบอีกประการหนึ่งที่เป็นความจริงเชิงประจักษ์ นั่นคือเมื่อระดับเทคโนโลยีพัฒนาขึ้นอย่างต่อเนื่อง ระยะเวลาที่ต้องใช้ในการสั่งสมความรู้พื้นฐานย่อมยาวนานขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งจุดนี้จะไม่เปลี่ยนแปลงไปตามความสามารถในการเรียนรู้ของเด็กๆ ที่เพิ่มขึ้นแต่อย่างใด

ในสมัยโบราณ แค่รู้หนังสือและคำนวณเลขได้ก็สามารถเป็นเสมียนบัญชีได้แล้ว แต่พอมาถึงศตวรรษที่ 21 เรื่องนี้กลับกลายเป็นสิ่งที่เด็กประถมต้องทำ

ในเส้นเวลาเดิม เฉินเฟิงเรียนแคลคูลัสขั้นสูงจบตั้งแต่ระดับอนุบาล แต่ผลลัพธ์คือคนทั่วไปต้องใช้เวลาถึงสี่สิบปีในการเรียนจนจบปริญญาตรี

ในสมัยโบราณ หากใครมีอายุยืนถึงสามสิบปี ไม่ต้องอ่านหนังสือ ไม่ต้องพูดจาฉะฉาน แค่ไปนั่งอยู่ตรงนั้นก็ถือเป็นผู้ทรงภูมิปัญญาที่ได้รับการยกย่องนับถือแล้ว

หากอ่านหนังสือออกเขียนได้อีกสักนิด ก็ถือว่าเป็นผู้มีความรู้ที่แท้จริง

นั่นเป็นเพราะในสมัยโบราณ สิ่งที่มนุษย์จำเป็นต้องจดจำมีไม่มากนัก ความรู้ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการสั่งสม