บทที่ 285 ผมชอบเวลาที่พวกคุณทำหน้าเหมือนไม่เคยเห็นโลกกว้างแบบนี้จัง

# ผมไม่ได้อยากเป็นผู้กอบกู้โลกเสียหน่อย ตอนที่ 282: ผมชอบเวลาที่พวกคุณทำหน้าเหมือนไม่เคยเห็นโลกกว้างแบบนี้จัง

สามแสนแปดหมื่นตัวอักษร แถมยังต้องมาแก้รูปประกอบอีก เฉินเฟิงนึกอยากจะผูกคอตายขึ้นมาทันที

ถ้าให้เลือกระหว่างทำงานนี้กับการถูกผู้บุกรุกจับมัดแล้วให้พวกเขานวดตัวด้วยระเบิดอนุภาคสสาร เขาขอเลือกอย่างหลังยังจะดีเสียกว่า

เนื้อแท้ของคนเรียนไม่เก่งไม่ได้อยู่ที่ไอคิว แต่อยู่ที่ว่าในใจมี "หัวใจของคนเรียนไม่เก่ง" ที่มั่นคงแน่วแน่หรือไม่

เมื่อคุณเผชิญกับทางตัน หัวใจของคนเรียนไม่เก่งจะสอนให้คุณใช้สติปัญญาที่มีทั้งหมดเพื่อหาเหตุผลในการยอมแพ้

เรื่องนี้เฉินเฟิงเชี่ยวชาญนัก

จะแปลไปทำไม?

ผมถือโอกาสโปรโมตภาษาจีนไปในตัวเลยดีกว่า

ด้วยข้ออ้างนี้ เฉินเฟิงจึงละทิ้งความคิดโง่ๆ ที่จะลงมือแปลด้วยตัวเองไปอย่างรวดเร็ว

ส่งต้นฉบับภาษาจีนไปเลย!