บทที่ 279 ความกังวลของเจ้าชายม้าลายผู้รักความสมบูรณ์แบบ

บทที่ 276 ความกังวลของเจ้าชายม้าลายผู้รักความสมบูรณ์แบบ

บรรยากาศบนท้องถนนเงียบเหงาผิดไปจากความคึกคักในยามปกติ ผู้คนเดินกันบางตา แม้แต่เหรียญที่ตกอยู่บนพื้นก็ยังมีฝุ่นเกาะหนาเตอะโดยไม่มีใครคิดจะก้มลงเก็บ

ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เฉินเฟิงที่กำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเองก็ไม่ได้คิดจะถามไถ่ เขาเพียงแค่เดินไปเรื่อยๆ โดยซุกมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋ากางเกง

สภาพแวดล้อมภายนอกที่เงียบสงบช่วยลดสิ่งรบกวนได้มาก

การได้อยู่กับตัวเองคือดินแดนชั้นดีในการบ่มเพาะความคิดที่ฟุ้งซ่าน และในหัวของเฉินเฟิงก็เริ่มปล่อยให้ความคิดเตลิดเปิดเปิงไปโดยอัตโนมัติ

เขาสรุปแนวทางคร่าวๆ ได้แล้ว แต่ก็ยังมีปัญหาหนึ่งที่กวนใจเขามาตลอด

นั่นคือปัญหาเรื่อง "ผู้นำ"

เขาไม่เคยชอบตำแหน่งผู้นำเลย

ครั้งนี้เขาจำใจต้องรับหน้าที่นี้เพราะไม่มีทางเลือกอื่น

หากดูจากผลลัพธ์ เขาก็ทำได้ไม่เลวทีเดียว