บทที่ 261 ความทรงจำแห่งจักรวาล

บทที่ 259 ความทรงจำแห่งจักรวาล

ในอดีต ผู้รุกรานไม่เคยทำเช่นนี้ เพียงเพราะมนุษยชาติไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของความหวังที่จะหลบหนี

ทว่าครั้งนี้ ด้วยความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของอารยธรรมโลกและแผนการอพยพที่เตรียมการไว้อย่างพร้อมสรรพ ศัตรูจึงเปลี่ยนรูปแบบการควบคุมม่านพลังแห่งระบบสุริยะไป

การเปลี่ยนแปลงที่ดู “เล็กน้อย” นี้ สำหรับผู้รุกรานอาจเป็นเพียงเรื่องปกติธรรมดา แต่สำหรับมนุษยชาติ มันกลับเป็นสิ่งที่ดับไฟแห่งความหวังในการสืบต่ออารยธรรมลงในพริบตา และกลายเป็นหายนะครั้งใหญ่ที่สุด

ผู้รุกรานเปรียบเสมือนคนวิปริตที่กำลังเล่นสนุกกับมด

เมื่อตบลงไปครั้งหนึ่งแล้วพบว่ามดตัวนั้นยังไม่ตายและดิ้นรนอยู่ ก็แค่ตบซ้ำอีกครั้งโดยไม่ต้องออกแรงอะไรเลย

ในอดีตผู้รุกรานไม่ทำเช่นนั้น เพียงเพราะไม่มีความจำเป็น

แต่ในตอนนี้เมื่อมีความจำเป็น ผู้รุกรานจึงลงมือ

ตัวแปรสำคัญที่สุดในแผนการกลับกลายเป็นตัวแปรผัน ทำให้กลยุทธ์ที่ดูสมบูรณ์แบบของเฉินเฟิงกลายเป็นเพียงภาพฝันที่แตกสลาย

ความหวังที่มนุษยชาติเพิ่งจุดขึ้นมาถูกดับลงในทันที!