กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 245 การเฝ้ารอพันปี กับความฝันที่เลือนหาย
สิบกว่าวินาทีผ่านไป การสร้างร่างใหม่ของเล่ยก็เสร็จสิ้น ร่างมนุษย์ที่ดูเลือนรางปรากฏขึ้นอีกครั้ง
ทว่าเฉินเฟิงไม่ได้รีบร้อน เขายังคงรักษาระยะห่างเอาไว้
เขาไม่กล้าพุ่งเข้าไป เพราะกระแสไฟฟ้าพลาสมาที่น่าสะพรึงกลัวสองสายซึ่งเชื่อมต่ออยู่กับตำแหน่งที่เล่ยยืนอยู่นั้น มีแรงดันไฟฟ้าสูงเกินกว่าที่เฉินเฟิงเคยพบเห็นมาตลอดชีวิต หากเขาขยับเข้าไปใกล้ ไม่ว่าร่างกายของเขาจะแข็งแกร่งเพียงใด ภายในเสี้ยววินาทีที่เล็กน้อยยิ่งกว่าเศษเสี้ยวของเศษเสี้ยว เขาก็คงจะแหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่าน
เล่ยที่กลับมาคงที่อีกครั้งยังคงจ้องมองเขาด้วยสายตาที่สงบนิ่ง แต่ในความสงบนั้นกลับแฝงไว้ด้วยความสับสน
เฉินเฟิงชูนิ้วขึ้นมาห้านิ้ว
“ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง”
ปัง!
เล่ยระเบิดออกเป็นครั้งที่สอง ร่างกายแตกสลายไปอีกครา
ในตอนที่เธอ “เข้าใจไปเอง” ว่าการวิเคราะห์ดีเอ็นเอของเฉินเฟิงเสร็จสมบูรณ์ 100% แล้ว เธอจึงตัดสินใจทุ่มสุดตัวเปิดกระบวนการอัปเกรด โดยนำข้อมูลพันธุกรรมของเฉินเฟิงเข้าไปหลอมรวมกับโครงสร้างยีนเดิมของจงเล่ย ทว่ากลับเกิดความผิดพลาดที่ไม่สามารถแก้ไขได้